Het zat er aan te komen, berste lezer, en na onze kansloze 6-0 nederlaag tegen het immer sterke Trias barste de bom en kwam het binnen de Gedula Gladiatoren tot een heuse crisis.
“Ik doe het niet.”
“Waarom niet?”
“Nou, daarom niet.”
“Waarom, daarom?”
“Nou, gewoon daarom.”
“Daarom is toch geen redden man, geef eens een reden.”
“Nou, ik ben geen tekenmachine.”
“Het gaat maar om 1 handtekening, 1 simpele handtekening als blijk van waardering.”
“En toch doe ik het niet.”
“Maar nogmaals, waarom dan niet?”
“Gewoon, daarom niet.”
“Maar Teun is door het team gekozen tot speler van de week, dan kun jij dat toch gewoon ondertekenen?”
“Het druist tegen heel mijn visie en beleid in. Hij was gastspeler en ik wil geen gastspelers.”
“Hij kwam ons helpen, teken nou gewoon.”
“Nee.”
“Maar Gerben, je hoeft het er niet mee eens te zijn, jij hoeft hem niet voor te dragen, dit is de keus van het team.”
“Ik ben geen tekenmachine.”
“Dat zeg ik ook helemaal niet, maar mensen die jouw eigen team komen helpen verdienen toch waardering?”
“Nee, ik teken niet.”
“Ik snap je niet, geef nou eens een echt goede reden.”
“Daarom niet.”
“Daarom is geen reden.”
“Voor mij wel, ik bepaal of ik teken en ik bepaal of ik niet teken. De leider, dat ben ik."
“Dan vraag ik of Henk tekent.”
“Je doet maar, maar ik teken niet.”
Niet veel later kwam nestor Henk de kleedkamer binnen.
“Natuurlijk teken ik, Teun krijgt de man van de wedstrijd onderscheiding, maar ik wil wel dat we als team eenheid uitstralen en die is op dit moment ver te zoeken. Dus staan we hier allemaal achter of moeten wij de Gudula Gladiatoren opheffen?”
“We staan er als één team achter Henk.”
“Ook gij Brutus?”
“Ook ik sta erachter Henk, we zijn tenslotte één team.”
“Mooi, als je er achterstaat, dan kun je ook gewoon tekenen.”
“Ik teken niet.”
“Waarom niet?”
“Daarom niet, daarom niet, daarom niet!”